Op de avond dat Bos en Verhagen elkaar openlijk de tent uitvechten speelde het zesde tegen De Wijker Toren 4, met als lijsttrekker een oud-klasgenoot van Vader Bos. De opponent staat al het hele seizoen slecht in de peilingen, een bijna verplichte overwinning zou onverwacht snel tot een gesprek met de formateur van de derde klasse leiden met de vraag of we daar niet nog een seizoen deel van willen uitmaken.
Teruggekeerd van hun verbanning naar de Goelagstrafkampen, opgelopen tijdens de vorige wedstrijd, lieten Ger Dekker, Frits Bakkes en Ton Deutekom zien dat stokslagen soms best voordelig kunnen uitpakken. Ton staat een pion achter, maar door snel een fraaie koningsaanval op te bouwen, hoeft hij dit maal niet te vrezen dat de Kamervoorzitter hem op de klok wijst. Ger incasseert een kwaliteitsverlies, maar krijgt daar een vrijpion voor terug. De tegenstander moet alle zeilen bijzetten, slaat een compromisvoorstel in de vorm van een remiseaanbod af, en verliest uiteindelijk het eindspel. Frits bouwt al snel een superieure stelling op, maar waar Ton en Ger met materiaalachterstand toch winnen, komt Frits zetelverlies als gevolg van een offer nooit meer te boven.
Staatssecretaris van Vluggeren Pieter Levasier was in het holst van de nacht ingevlogen uit Soest om aan te schuiven bij het kabinetsberaad. In het Torentjeseindspel kreeg hij fraaie aanvalskansen en maakte hij snel zijn punt in het debat. Met 3,5 uit 4 als invaller kon de Excellentie tevreden terug naar de achterban van Leefbaar Soest. De fractievoorzitter van het zesde kon ditmaal geen hoop en verandering brengen. In een iets betere stelling liet hij zich in slaap sussen door de tegenstander, en remise was het gevolg. Die andere invaller Willem de Ruig gedroeg zich als een ware machtspoliticus. Machiavelli en Verhagen keken tevreden toe hoe hij een dame en de partij won. Voorts is hij trouwens van mening dat de bio-industrie moet worden afgeschaft.
Ondertussen was ook Maurice de Hond gearriveerd. Al scheldend tegen de lokale klusjesman peilde hij dat het inmiddels 4,5-1,5 stond in het voordeel van de bezoekende partij. Stephan Blaas en Lex van Aalderen konden dus rustig hun standpunten naar voren brengen. Stephan speelde weer een prima partij, maar ging een aartsmoeilijk eindspel met slechts één pion voorsprong in, dat uiteindelijk resulteerde in remise. Bij Lex is de voortgang lang moeilijk te peilen. Richting het einde lijkt hij toch een miniem voordeeltje te hebben, maar met ongelijke lopers moeten beide spelers toch met remise tevreden zijn.
Met een overwinning in de zak werd de weg terug naar het partijbureau ingezet. De gang naar de Koningin is voor dit seizoen definitief afgeslagen, en met slechts één punt achterstand op de – op papier veel sterkere koplopers – kan stiekem nog op meer gehoopt worden. Zeker omdat in de laatste twee ronden nog coalitiebesprekingen met de beide koplopers op het programma staan.
Op het einde van de avond vertrouwde mijn tegenstander mij nog toe dat Wouter Bos eigenlijk helemaal geen Bos heet, aangezien de ambtenaar van de burgerlijke stand een foutje bij de aangifte heeft gemaakt, maar Klaasse Bos. Hoe zou dat geklonken hebben: "meneer Klaasse Bos, u draait en u bent niet eerlijk"?
